Wenezuela

Getto warszawskie utworzyły niemieckie władze okupacyjne w 1940 roku, 12 października. Ten dzień należał do aktualnego gubernatora Fischera, który własnorę...

Getto

Getto warszawskie utworzyły niemieckie władze okupacyjne w 1940 roku, 12 października. Ten dzień należał do aktualnego gubernatora Fischera, który własnorę...

Kultura masowa

Getto warszawskie utworzyły niemieckie władze okupacyjne w 1940 roku, 12 października. Ten dzień należał do aktualnego gubernatora Fischera, który własnorę...

niemcy

Getto - Turystyka i podróżowanie
Getto warszawskie utworzyły niemieckie władze okupacyjne w 1940 roku, 12 października. Ten dzień należał do aktualnego gubernatora Fischera, który własnoręcznie podpisał dystrykt o utworzeniu dzielnicy żydowskiej, z której to społeczeństwo nie będzie mogło się wydostać. Rozpoczął się koszmar. Ogólna powierzchnia terenu getta wynosiła około 2,6 kilometrów kwadratowych. Getto podzielone było na dwie dzielnice i posiadało wiadukt, który został utworzony i uruchomiony 16 lutego 1942 roku, chociaż inne źródła mówią o innych, niezbyt dalekobieżnych, ale innych datach. Wiadukt ten nazwano "mostem westchnień", ponieważ przejeżdżał przez niego zazwyczaj aryjski dyliżans i ludzie spoza getta, wolni i uśmiechnięci, podczas gdy żydowskie społeczeństwo cierpiało coraz bardziej rozszerzającą się biedę i smutek. Warunki życia od początku utworzenia getta były ciężkie - ludzie musieli sami się o siebie troszczyć, nie mogli wychodzić poza jego granice, więc jeśli nie mieli pieniędzy, musieli kombinować. Ludzi ciągle przybywało, a pracy, jedzenia, wody pitnej - wszystkiego było coraz mniej. Maksymalna liczba mieszkańców getta wynosiła blisko 460 tysięcy. Od początku zbudowania murów rozpoczęto brutalny terror wobec mieszkańców getta. Liczna napady, rozboje, jawne morderstwa były na porządku dziennym i nocnym. Żydzi musieli kłaniać się przechadzającym żołnierzom wojsk niemieckich - inaczej spotykały ich brutalne, często śmiertelne kary. Żołnierze mordowali Żydów na oślep - strzelając do nich w tłumie, dla czystej zabawy. Starsi ludzie często wykorzystywani byli jako pośmiewiska, żołnierze kazali im tańczyć, skakać i śmiać się wesoło. Przekupstwa, płacz, błagania ...

Terror - Turystyka i podróżowanie
Łapanki i terror w Warszawie stały się czymś powszechnym. Sianie terroru wśród warszawskiego społeczeństwa był główną metodą na utrzymywanie wszystkiego w ryzach przez hitlerowskie siły. Jednak spotykał się z dość sporym oporem. Warszawa stała się centrum polskiej konspiracji, walczącej potajemnie z Niemcami. Dokonywano większych i mniejszych sabotaży, które w czasie wykrycia lub uprzedzenia przez gestapowców miały straszne konsekwencje. Mordowano w brutalny i publiczny sposób, ku przestrodze wszystkim, którzy w przyszłości zamierzali w podobny sposób sprzeciwiać się wojsku niemieckiemu. Na razie jednak nie miało to zbyt wielkiego znaczenia poza duchowym wsparciem, ponieważ masowe morderstwa, wysyłki do obozów zagłady i lokalnych obozów koncentracyjnych ciągle trwały. Robotników wysyłano do prac przymusowych w różnych terenach kraju, a inteligencję zaczęto mordować. Hitler wiedział, że cały problem może tkwić w inteligencji, ponieważ człowiek wrażliwy i logiczny będzie potrafił się przeciwstawiać znacznie skuteczniej niż człowiek niewykształcony. Wszystkie te morderstwa miały pewien cel. Adolf Hitler zezwalał na to, ponieważ Warszawa miała zostać w przyszłości całkowicie zniszczona i przemieniona na niewielkie miasto dla około 100 000 ludzi. Przyszłymi mieszkańcami mieliby być oficerowie niemieccy, a samo miasto miało być siedzibą władz okupacyjnych. Miasto miało zostać niemal całkowicie zburzone, a zwłaszcza wszystkie budynki kulturalne, obiekty muzealne mające jakikolwiek związek z polską kulturą i historią. Tak więc Warszawa jako miasto polskie, centrum naszej kultury i społeczeństwa miała wkrótce przestać istnieć. Jak wiemy, stało się jednak inaczej, chociaż i tak ...

Katalog podstron